Lieve lezers,
Zo’n dagje in de Efteling is best vermoeiend, de kinderen waren vandaag toch wel wat later wakker dan gisteren.
Bij ons ontbijt liggen allemaal spinnen die de kinderen moeten eten om de spreuk die we straks moeten gebruiken om de moeder en zussen van Sarah te laten bevriezen te laten werken. Ik kan je vertellen hoe lekker die spinnen ook zijn, het is toch wel even iets anders om zo’n enorm ding op je nuchtere maag naar binnen te moeten werken. Kinderen hadden daar overigens geen last van, die aten er 2 (gewoon voor de zekerheid).
Na het ontbijt waren de coole cadeaus aan de beurt om af te wassen terwijl de rest van de kinderen heerlijk op het veld konden spelen. Vandaag hadden we bezoek van Myriam. Zij zit in het bestuur van Stichting Walo en zijn een van onze sponsoren. Ze was benieuwd hoe wij het hier doen en wij vonden het heel leuk om haar ons kamp te laten zien. Als de afwas klaar is en ook die kinderen even gespeeld hebben op het veld kunnen we beginnen met de spellen die vandaag op het programma staan.
De donderdag werd dit jaar georganiseerd door Mitchel, Kim & Nienke. We starten deze ochtend met de “blinden spellen”. Nu proberen we ieder jaar onze spellen aan te passen aan het thema, en bij het lezen van de “blinden spellen” werd nou niet gelijk de link gelegd bij het thema, misschien dat u daar anders over denkt, wij zagen de connectie nou niet echt. Maaaaar hij blijkt er toch wel te zijn, aangezien wij iedere dag bepaalde dingen moeten eten om deel uit te kunnen maken van de wereld van Sarah en Abraham zijn wij eigenlijk blind voor die wereld, kortom daar is de connectie met de spellen van deze ochtend.
In kleine groepjes gingen de kinderen naar verschillende plekken om daar een spel te doen. Zo moesten de kinderen elkaar blind voeren (dat werd natuurlijk een grote bende), blind volleyballen, blind water vervoeren, blind proeven, blind lego bouwen en blind voelen. Bij het blindproeven proefden de kinderen jus d’orange, maar toen ze het zagen dachten Sven, Aida en Abdou dat het een rauw ei was. Kenzo was heel goed in het blind voetballen.
Van al die blindenspellen hadden we wel trek gekregen dus het was tijd voor de lunch. Bij het ontbijt hadden alle kinderen een lunchpakketje gemaakt die we nu lekker op het veld op konden eten. Maar voor het zover was vonden we Sarah op het veld vastgebonden, met haar zussen en moeder dansend met een schaar om haar heen. Jacqueline, Anne Marie en Annette weten natuurlijk niet dat wij ze kunnen zien, dus we kunnen ongestoord naar hun toe lopen. Als we eenmaal om ze heen staan beginnen we met onze spreuk. Heel hard schreeuwen alle kinderen (op volgorde van de eetgroepen) de spreuk ze uit hun hoofd hadden geleerd. Annette, Anne Marie en Jacqueline staan ineens helemaal stil. Het heeft gewerkt, denken we, maar dan begint Jacqueline heel hard te lachen en Annette en Anne Marie lachen met haar mee. Dachten wij nou echt dat deze spreuk ging werken? Wat een uilskuikens zijn wij!! Snel maken ze Sarah los en gaan er vandoor.
We zijn natuurlijk enorm teleurgesteld en gaan maar lunchen, we weten even echt niet wat we nu nog kunnen doen om Sarah en Abraham te helpen.
De “handicap zoeker” stond nu op het programma. In het parkje naast onze kampeerboerderij werden nieuwe groepjes gemaakt die allemaal hun eigen kleur kregen. Vervolgens moesten we weer tweetallen maken en mochten ze kiezen handen, heupen of voeten, op die plek werden ze vervolgens aan elkaar vastgemaakt. In het park moesten ze vervolgens op zoek naar puzzelstukken in hun eigen groepskleur om vervolgens op de blokhut in elkaar te puzzelen waar ze tekst “zoek mij” uitkwam. Vervolgens gingen de kinderen op zoek naar dezelfde afbeelding als die van de puzzel en kwamen ze uit in een slaapzaal met blacklight. Op de achterkant van de puzzel kwam vervolgens een tekst tevoorschijn waarop stond waar ze de route voor de speurtocht konden vinden, die ze vervolgens in groepjes gingen lopen. De kinderen die met Tom & Eva meeliepen (Peter, Lieva, Darina, Zoë, Noah, Kyan, Femke, Didier, Teike en Romy) hadden het zwaar want Tom & Eva wilden winnen. Dus in een straf tempo werd er doorgelopen om een andere groep in te halen. Gelukkig waren de kinderen fanatiek genoeg en werd er nog een stuk gerend en waren Zoë en Lieva zo lief de kleintjes op hun rug te nemen want na een dag rondlopen in de Efteling hadden ze het zwaar. Dit onderdeel van de dag was overduidelijk door Mitchel bedacht; één van de meest creatieve leiding die we momenteel hebben.
Tijdens de speurtocht moest ieder groepje vragen oplossen die in een puzzel gezet werden waar uiteindelijk “pak de roze aap” uitkwam. Aan het einde van de speurtocht kwamen de kinderen een enorme roze aap tegen die lekker bananensnoepjes uitdeelde.
Toen de roze aap door alle groepjes gepakt was, mochten alle kinderen een wit t-shirt aantrekken tijd voor paintball! Alle kinderen worden in nieuwe groepjes ingedeeld, krijgen een waterpistool met gekleurd water. In verschillende rondes, waarbij de kinderen in de laatste ronde op de leiding mochten schieten, konden de kinderen zich lekker uitleven met een waterpistool. De kinderen wonnen overigens van de leiding.
Vanavond staan er wraps op het menu. Lekker met folie op de tafel, zonder borden je eigen wrap maken met gehakt of kip en heel veel groente (of heeeel weinig groente zoals veel kinderen deden). Milan at voornamelijk de kaas en Fayenne at alle paprika op. Doordat we vandaag geen borden hebben gebruikt en geen bestek had er geen groep corvee vandaag. Tom en Manon waren zo lief om de keuken te helpen met afwassen
Na het eten staan de Glow in the Dark spellen op het programma. In verschillende groepjes konden de kinderen spelletjes doen in blacklights. Hierbij kan gedacht worden aan schilderen met neonverf, elkaar schminken met glow in de the dark schmink, mikado met breek staafjes, torens bouwen met neonstaafjes & marsmellows etc. En dan is het het echt tijd om naar bed te gaan, de kinderen liggen er echt compleet vanaf en morgen staan er nog een hele hoop leuke dingen op het programma. Het was een fantastische kleurrijke dag vandaag!
We maken ons op voor morgen de allerlaatste dag van onze jubileumweek. Het lijkt wel alsof het kamp ieder jaar sneller voorbij is. Tot morgen
